موسسه پژوهش های برنامه ریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی اقتصاد کشاورزی و توسعه 1022-4211 26 1 2018 05 22 Environmental Sustainability and its Realization Factors in the Agricultural Sector (Case Study: Pakdasht County) پایداری زیست‌محیطی و عوامل تحقق آن در بخش کشاورزی ( مطالعه موردی: شهرستان پاکدشت) 247 267 65206 10.30490/aead.2018.65206 FA فلوریا محمدی استادیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه نهاوند Journal Article 2018 06 30 The Irregular and unprincipled use of modern agricultural technologies lead to irreversible harm to natural resources and the environment. This study examines the factors affecting environmental sustainability in production of agricultural products. The research method in this study is quantitative and in term of controlling the variables is descriptive and correlation kind, which has been carried out in a survey way. The method of collecting data was a structured interview by using 351 questionnaires. The results of SEM and factor analysis indicated that the most important factors affecting environmental sustainability are: protective technologies (particularly crop rotation), economic and marketing (especially the production of healthy and marketable products), educational and promotional (in particular, training courses and workshops), policy and planning (especially supportive laws and regulations), and social and cultural (especially social capital of farmers). <br /><strong><em> </em></strong> <br /><strong><em>JEL Classification</em></strong>: Q01_,Q1, Q15 استفاده بی رویه و غیراصولی از فناوری‌های نوین کشاورزی منجر به آسیب‌های جبران‌ناپذیری به منابع طبیعی و محیط زیست شده است. این تحقیق به تبیین پایداری زیست‌محیطی و عوامل مؤثر در تحقق آن در تولید محصولات کشاورزی می پردازد. نمونه تحقیق 351 نفر از کشاورزان شهرستان پاکدشت بوده که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای متناسب انتخاب شدند. روش جمع‌آوری اطلاعات مصاحبه ساختارمند با استفاده از ابزار پرسش‌نامه بود. نتایج تحلیل معادلات ساختاری و تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مهم‌ترین عوامل مؤثر در پایداری زیست‌محیطی به ترتیب اولویت عبارت‌اند از: فناوری‌های حفاظتی به‌ویژه تناوب زراعی، اقتصادی و بازاریابی (به‌ویژه تولید محصولات سالم و بازارپسند)، آموزشی و ترویجی (به‌ویژه برگزاری دوره‌ها و کارگاه‎های آموزشی)، سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی (‌ویژه تصویب قوانین و مقررات حمایتی) و اجتماعی و فرهنگی (به‌ویژه سرمایه اجتماعی کشاورزان).<br /> <br /><strong>طبقه‌بندی JEL</strong>: Q01 ,Q1 ,Q15 http://aead.agri-peri.ac.ir/article_65206_9153c90654d98766e88b80db1483ce3f.pdf