موسسه پژوهش های برنامه ریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی اقتصاد کشاورزی و توسعه 1022-4211 26 3 2018 11 22 Determining the Optimal Combination of Inputs in Onion Production in East Azerbaijan Province Using DEA Approach تعیین ترکیب بهینة‌ نهاده‌ها در تولید پیاز در استان آذربایجان شرقی با استفاده از رهیافت تحلیل پوششی داده‌ها 53 78 80990 10.30490/aead.2018.80990 FA علی شهنوازی استادیار بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز، ایران Journal Article 2018 12 29 This study was conducted to identify ways to improve the allocation of inputs in onion production of East Azerbaijan province using DEA approach. After determining reference regions for East Azerbaijan province, the inputs usage was compared among the similar provinces. The results showed that the use of all inputs would be decreased except phosphate and nitrogen fertilizers in cost minimization approach under constant return to scale assumption, so the profit increase 23 percent. In revenue maximization model, it was possible to increase the production from 44 to 61 ton and the benefit could be increased to 96 million Rials. It was expected that in profit maximization model, the use of seed, pesticide and fungicide decrease and at the same time the use of manure, herbicide, nitrogen, potassium and phosphate must be increased. In addition, the results of cost minimization model under variable return to scale assumption showed that there is a possibility of profit reduction. In the maximizing approach of revenue, production could be increased to 51 tons per hectare, resulting in a profit of 61 to 75 million Rials. The findings indicated that the profit maximization approach could increase the usage of seed, manure, herbicide, nitrogen, potassium and also could decrease the usage of pesticide, fungicide, phosphate fertilizer and labour, so profit could increase up to 101 percent. برنامه­ریزی برای بهبود شرایط تولیدی نیازمند تعیین اهداف کمّی متناسب با شرایط تولیدی می­باشد. پژوهش حاضر با این هدف و شناسایی راهکارهایی برای بهبود چگونگی تخصیص نهاده­ها در زراعت پیاز استان آذربایجان شرقی انجام شد. بدین منظور از رهیافت تحلیل پوششی داده­ها استفاده و بعد از تعیین مناطق مرجع برای استان آذربایجان شرقی به مقایسه چگونگی استفاده از نهاده­ها میان بهره­برداران استان­های مشابه از لحاظ ساختار تولیدی پرداخته شد. نتایج نشان داد که در شرایط بازده ثابت نسبت به مقیاس و رویکرد کاهش هزینه، میزان مصرف همه­ نهاده­ها به‌استثنای کودهای شیمیایی فسفاته و ازته کاهش و سود هر هکتار پیاز 23 درصد افزایش یافته است. در رویکرد افزایش درآمد، امکان افزایش تولید در هر هکتار از ۴۴ به 61 تن وجود داشته است به­گونه­ای که می­توان سود در هکتار را تا 96 میلیون ­ریال افزایش داد. در رویکرد حداکثرسازی سود، انتظار می­رفت از مصرف نهاده­های بذر، حشره­کش و قارچ­کش کاسته شود و بر میزان مصرف کود حیوانی، علف­کش و کودهای شیمیایی فسفاته، ازته و پتاسه افزوده شود. همچنین در شرایط بازده متغیر نسبت به مقیاس نتایج نشان داد که در رویکرد کاهش هزینه، امکان کاهش سود وجود دارد. در رویکرد افزایش درآمد، تولید تا 51 تن در هر هکتار قابل افزایش بوده است و در نتیجه می­توان سود را از 61 به 75 میلیون ریال رساند. پیگیری رویکرد حداکثرسازی سود با افزایش مصرف نهاده­های بذر، کود حیوانی، علف­کش، کودهای شیمیایی ازته و پتاسه و کاهش مصرف حشره­کش، قارچ­کش، کود شیمیایی فسفاته و نیروی کار می­تواند سودآوری را تا 101 درصد نسبت به وضعیت موجود افزایش دهد.   http://aead.agri-peri.ac.ir/article_80990_53c75bc5cf4bcc14b9f9401dadd93f37.pdf