موسسه پژوهش های برنامه ریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی اقتصاد کشاورزی و توسعه 1022-4211 26 4 2019 02 20 Identification of Coping Strategies on Food Insecurity and its Effective Factors in Rural Areas of Gorgan شناسایی راهکارهای مقابله با عدم امنیت غذایی و عوامل مؤثر بر آن در مناطق روستایی گرگان 47 69 85064 10.30490/aead.2019.85064 FA سیده محدثه ضیائی دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل فرهاد شیرانی بید آبادی استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان فرشید اشراقی استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان علی کرامت زاده استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان 0000-0001-7470-4578 Journal Article 2019 03 16 There are different approaches for measuring the food security situation which one of them is estimation of coping strategy index (CSI). In this study, the level of food security of 267 rural households of Gorgan was investigated using the Food Security Strategy Index. In addition, factors affecting food security determined with using a logit model. Values of CSI shows that 17.60% of households are in food security condition and rest of them experiencing different level of food insecurity. Results of K Mean test indicate that 3.75% of households are in light food insecurity condition, 52.80% are in average food insecurity condition and 25.85% are in acute food security condition. Results of logit model showed that annual income, employment condition and age of household head have a negative impact and number of children has a positive impact on level of food insecurity. Therefore, improving the income and employment of households will have important and significant effects on the improvement of food security, and the emphasis and attention of the authorities on this economic factor can be very useful.  روش‌های متفاوتی برای بررسی وضعیت امنیت غذایی وجود دارد که یکی از آنها برآورد شاخص استراتژی مقابله (CSI) است. در این مطالعه، سطح امنیت غذایی 267 خانوار از مناطق روستایی گرگان با استفاده از شاخص استراتژی مقابله غذایی بررسی شد. همچنین با به کارگیری مدل لاجیت، عوامل مؤثر بر وضعیت امنیت غذایی نیز مشخص گردید.  مقادیر CSI  نشان داد که 60/17% خانوارها در وضعیت امنیت غذایی قرارگرفته‌اند و دیگر خانوارها‌ سطح متفاوتی از عدم امنیت غذایی را تجربه می­کنند. نتایج آزمون k میانگین نشان داد که 75/3% خانوارها در وضعیت عدم امنیت غذایی ضعیف، 80/52 % در عدم امنیت غذایی متوسط و 85/25% در عدم امنیت غذایی شدید قرارگرفته اند. همچنین نتایج مدل لاجیت نشان داد که متغیرهای درآمد سالانه، وضعیت شغلی و سن سرپرست تأثیر منفی و متغیر تعداد فرزندان تأثیر مثبت در سطح  ناامنی غذایی دارند. بنابراین،  بهبود وضعیت درآمدی و شغلی خانوارها تأثیرات مهم و قابل‌توجهی در بهبود وضعیت امنیت غذایی خواهد گذاشت و  تأکید و توجه بیشتر مسئولان بر این عامل اقتصادی می‌تواند بسیار راهگشا و مفید باشد. http://aead.agri-peri.ac.ir/article_85064_57577a97b28059102f4a957ca680de32.pdf