اقتصاد کشاورزی و توسعه

اقتصاد کشاورزی و توسعه

تجزیه و تحلیل مزیت نسبی صادراتی گروههای مختلف صنایع غذایی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
10.30490/aead.2002.132302
چکیده
از جمله عوامل مؤثر در تعیین راهبرد مناسب برونگرا در توسعه اقتصادی هر کشور، تحت عنوان راهبرد توسعه صادرات دارا بودن مزیت نسبی در تولید و صادرات است. در این زمینه معیارهای بسیاری از سوی برخی از اقتصاددانان نظیر بالاساء هیلمن والراس یتس و... ارائه شده است. از جمله این معیارها که بیشتر بر مزیت نسبی صادراتی بر اساس عملکرد صادراتی کشورها در گروههای کالایی مختلف تأکید دارد. معیار مزیت نسبی آشکار بالاسا" و "شرط هیلمن "است.
در این مقاله کوشیده ایم با توجه به اهمیتی که توسعه صنایع صادراتی کاربر در جهت رفع معضل بیکاری در کشور دارد. اقلام مزیت دار صادراتی در صنایع غذایی کشور را شناسایی واتجزیه و تحلیل کنیم تا زمینه های دارای امکان توسعه صادرات معرفی شود. بی شک سرمایه گذاری مناسب در این گرته صنایع که هم مزیت نسبی صادراتی و هم امکان اشتغالزایی پیشه دارد در جهت مقابله با نگرانی و چالش اساسی اقتصاد کشور در زمینه معضل بیکاری بسیار مؤثر خواهد بود.
 
 
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Analysis of the comparative export advantage of different groups of Iranian food industries

نویسنده English

Yahya Fathi
  1. 1.اخوی احمد خرداد (۱۳۷۳) تجارت بین الملل استراتژی بازرگانی و توسعه اقتصادی مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی تهران.

    2.تو دارو، مایکل (۱۳۶۴)، توسعه اقتصادی جهان سوم ترجمه غلامعلی فرجادی و حمید سهرابی، سازمان برنامه و بودجه، ص ۱۰۶.

    3.حسن پور یوسف (بهار) (۱۳۷۹) تجزیه و تحلیل مزیت نسبی صادرات مواد شوینده پژوهشنامه بازرگانی شماره ۱۴.

    4.سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (یونیدو) (۱۳۶۵) صنعت در جهان متغیر، ترجمه غلامرضا نصیرزاده، امیر کبیر، تهران.

    5.فتحی، یحیی (اسفند ۱۳۷۸) نقدی بر روشهای محاسبه مزیت نسبی آشکار شده و معرفی شاخص هیلمن مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی گزارش پژوهشی شماره ۹

    6.فتحی، یحیی (۱۳۸۰)، مزیت نسبی و بازارهای هدف صادرات سنگهای تزئینی ایران پژوهشنامه بازرگانی، شماره ۲۱.

    7.گمرک ایران سالنامه آمار بازرگانی خارجی کشور، سال های مختلف.

    8.مرکز آمار ایران گزارش های اقتصادی سالانه سال های مختلف.

    9.موسوی نژاد، محمدقلی (۱۳۷۵) مزیت نسبی محصولات کشاورزی و سیاست تشویق صادرات سمینار کشاورزی ایران و بازارهای جهانی مرکز مطالعات و برنامه ریزی اقتصاد کشاورزی.

    10.نادری، ابوالقاسم (۱۳۷۱)، مزیت نسبی و توسعه صادرات در ایران، مؤسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی تهران.

    11.وزارت صنایع (۱۳۷۵) استراتژی های توسعه صادرات صنعتی، جلد ۲، وزارت صنایع تهران.

    1. Ballance, Robert, Forstner, Helmut & Murray, Tracy (1987), Consistency
    2. tests of alternative measures of comparative advantage, The Review of Economics and Statistics, Vol. 69.

    3. Banerji, R. and Reidel (1977), Industrial employment explanation under alternative strategies: Some empirical evidence, Kiet Working Paper, No. 63, p. 112.

    4. IFC (1999), COMTRADE, CD-ROM, PC/TAS.

    5. Kaznika, Kuninoto (1997), Typology of trade indices, Histotsnbash Journal of Economics, Vol. 17.

    6. Leamer, Edward (1987), Sources of international comparative advantage. 17. Marchese, Serafino and Fransisco Nadal De Simone (1985), Monotonocity of indices of revealed comparative advantage, empirical evidence on Hillmans Condition, World Bank, working paper.

    7. Milner, Chris(1986), Export promotion strategies theory and evidence from developing countries, pp. 12-40.

    8. Syrquin, M. and H. Chenery (May 1989), Three decades of industrialization, The World Bank Review, Vol. 3, No. 2, pp. 101-105.

    9. UNIDO (1986), International comparative advantage in manufacturing.

    10. 21. Vallrath, Thomas (1997), A theoretical evaluation of alternative trade intensity measures of revealed comparative advantage, Weltwirisches, Vol. 7,No.2.