اقتصاد کشاورزی و توسعه

اقتصاد کشاورزی و توسعه

بررسی موانع سرمایه گذاری خصوصی در بخش کشاورزی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
مجید صامتی
بیتا فرامرزپور
10.30490/aead.2004.132238
چکیده
سرمایه گذاری و انباشت سرمایه ناشی از آن کلید رشد اقتصادی هر کشور به شمار می آید. سرمایه گذاری در اغلب کشورها، بویژه در کشورهای در حال توسعه توسط بخش خصوصی و دولتی انجام می گیرد. سرمایه گذاری بخش خصوصی نه تنها به عنوان جزئی از تقاضای کل بلکه مهمتر از آن، منبع رشد و فرصت های شغلی در آینده است.
از میان سرمایه گذاری در بخش های مختلف اقتصادی، سرمایه گذاری در بخش کشاورزی از اهمیت و جایگاه خاصی برخوردار است. سرمایه گذاری در بخش کشاورزی علاوه بر این که موجب رشد تولید و اشتغال در این بخش می شود، با توجه به ارتباطات پسین و پیشین یا سایر فعالیت های اقتصادی، به رشد تولید و اشتغال در سایر بخش ها نیز کمک می کند. در این راستا باید گفت که سرمایه گذاری بخش خصوصی از متغیرهای مهم در توسعه بخش کشاورزی است.
بررسی موانع سرمایه گذاری بخش خصوصی در کشاورزی ایران طی دوره ١٣٤٦- ۱۳۷۹ هدف اصلی این مقاله است. بدین منظور از یک مدل همزمان مبتنی بر مبانی نظریه سرمایه گذاری استفاده شده است.
یافته های تجربی مطالعه حاضر نشان می دهد که نرخ تورم و ارزش افزوده مهمترین عوامل تاثیر گذار بر سرمایه گذاری خصوصی در بخش کشاورزی است که در این میان حساسیت سرمایه گذاری خصوصی نسبت به ارزش افزوده پیش از دیگر متغیرهاست. همچنین کشش سرمایه گذاری خصوصی نسبت به سرمایه گذاری دولتی در سطحی بسیار پایین قرار دارد.
 
 
کلیدواژه‌ها
سرمایه گذاری
سرمایه گذاری خصوصی سرمایه گذاری دولتی
پس انداز
اختیارات کشاورزی

عنوان مقاله English

Examining the obstacles to private investment in Iran's agricultural sector

نویسندگان English

Majid Sameti
Bita Faramarzpour

  1. 1.اخوی، آ. (۱۳۷۲)، تجارت بین الملل استراتژی بازرگانی و توسعه اقتصادی، مؤسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، تهران.

    2. بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران اداره بررسی های اقتصادی گزارش اقتصادی و ترازنامه سال های مختلف، بانک مرکزی تهران

    3.برانسون، و (۱۳۷۸)، تئوری و سیاستهای اقتصاد کلان ترجمه عباس شاکری، تشرتی، تهران.

    4.برجیسیان الف (۱۳۷۷)، عوامل مؤثر در سرمایه گذاری خصوصی در ایران، رساله کارشناسی ارشد.

    5. بی تام (۱۳۷۹)، مجله اقتصاد ایران سال سوم، شماره نوزدهم.

    6.پوریان، ح. عوامل مؤثر بر پس انداز در ادبیات اقتصادی و برداشتی از مواقع پس انداز در ایران

    7.تفضلی،ف. (۱۳۷۵)، نظریه ها و سیاستهای اقتصاد کلان، نشر نی، تهران

    8. حجتی، م. (۱۳۸۰)، توسعه کشاورزی و امنیت سرمایه گذاری مجله اقتصاد کشاورزی و توسعه، سال نهم، شماره ۳۳

    9. درویشی، ع. (۱۳۷۳)، ظرفیت و توان توسعه پایدار کشاورزی فصلنامه اقتصاد کشاورزی و توسعه، سال دوم، شماره ۵

    10. گجراتی، د. (۱۳۷۸)، مبانی اقتصاد سنجی، جلد اول و دوم، ترجمه ح . ابریشمی، دانشگاه تهران، تهران.

    11. میلر و راو (۱۳۷۰)، اقتصاد سنجی کاربردی، ترجمه ح. ابریشمی، مؤسسه تحقیقات پولی و بانکی، تهران.

    12.توراد، ع. (١٣٤٥)، شرکتهای تعاونی و بانک برای کشاورزان، انتشارات فاروس

    13. توفرستی، م. (۱۳۷۸)، ریشه واحد و هم جمعی در اقتصاد سنجی، مؤسسه خدمات فرهنگی رسا، تهران.

    14. هادیان، الف. (۱۳۷۸)، بررسی رابطه بین پس انداز و سرمایه گذاری در اقتصاد ایران با استفاده از یک مدل تصحیح خطا مجله برنامه و بودجه، شماره 

    1. Khan, M. & C. Reinhart (1990), Private investment & economic growth in developing countries.
    2. Loony, R. E. (1999), Factors affecting private sector investment in agriculture.
    3. Meyer, J. (1957), Leading issues in economic developing, Harvard University Press.
    4. Seruvatu, E. & T.K. Jayaraman (2001-2002), Economics department reserve Bank of Fiji
    5. Sundarijan, V. & Thakur (1990), Public investment, crowed out & growth, a dynamic model applied to India & Korea, IMF Staff Papers.