بررسی و تعیین مزیت نسبی محصولات زراعی استان خراسان رضوی با محوریت آب

نویسندگان

چکیده

  کمبود آب در ایران یکی از اصلی­ترین عوامل محدود­کننده توسعه فعالیتهای اقتصادی است. با توجه به تنوع شرایط آب و هوایی در مناطق مختلف کشور و انتظار وجود مزیت نسبی در هر یک از مناطق کشور در تولید پاره­ای از محصولات کشاورزی، انتخاب محصولاتی با بیشترین مزیت نسبی با توجه ویژه به نهاده کمیاب آب مسئله­ای مهم و درخور توجه می­باشد. از این رو هدف اصلی مطالعه حاضر، تعیین مزیت نسبی محصولات عمده زراعی در استان خراسان رضوی و هر یک از شهرستانهای آن، با توجه ویژه به نهاده آب خواهد بود. بدین منظور در مطالعه حاضر از سه شاخص مزیت نسبی شامل DRC ، SCB و NSP استفاده شد. آمار و اطلاعات مورد نیاز در این مطالعه از پرسشنامه جامع جهاد کشاورزی در سال زراعی 1382-83، طرح انجام شده با عنوان "بررسی و تعیین مزیت نسبی محصولات زراعی استان خراسان "، اطلاعات سازمان آب منطقه­ای، پایگاه­های اینترنتی FAO و COMTRADE استخراج گردید. بر این اساس، اولویت­بندی­هایی به صورت شهرستانی و محصولی انجام گرفت که نتایج مربوط به استان، بر مبنای دو شاخص DRC و SCB ، بیشترین مزیت نسبی را در تولید محصولات دیم و براساس شاخص NSP ، بیشترین مزیت نسبی را در تولید محصولات آبی نشان داد.     طبقه‌بندی IEL : Q19  

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Growth of Total Factors Productivity in Iran’s Important Sectors During the First, the Second and the Third Development Plans

چکیده [English]

Productivity has a crucial role in the growth of production and increases competitions among countries. In this paper, the trend of the growth of total factors productivity in Iran’s three major sectors (industry and mining, agriculture and transport) during 1989-2004 (the first, the second and the third development plans) was studied. For this purpose, Malmquist Productivity Index was used. The results showed that the growth of total factors productivity in the agricultural sector during that period was positive and due to changes in technology and the growth of total factors productivity in the transportation sector was negative and due to changes in technology. While in the industry and mining sector both factors i.e. changes in technical efficiency and changes in technology, improved the total factors productivity and the growth of productivity in this sector was more than those in other two. Also, the results showed that reaching aims in the fourth development plan in the industry and mining sector is accessible but in the agricultural and transportation sectors it needs revising past policies and adopting new ones.

JEL Classification: N7, D29, D24