ارزیابی عوامل مؤثر در موفقیت شرکتهای تعاونی مرغداران گوشتی استان تهران

نویسندگان

چکیده

       هدف کلی پژوهش حاضر ارزیابی ت أ ثیر عوامل درون‌سازمانی و برون‌سازمانی در موفقیت شرکتهای تعاونی کشاورزی مرغداران استان تهران است . بر اساس روش نمونه‌گیری خوشه‌ای و فرمول کوکران، از میان 18 شرکت با 1410 نفر عضو، 7 شرکت و 1 2 1 نفر عضو و 30 مدیر برای مطالعه انتخاب شدند. پس از تکمیل پرسشنامه‌ها، برای مقیاس‌سازی از روش AHP استفاده گردید. آزمونهای آماری (تحلیل عامل و ضریب آلفا) نشان داد که مفاهیم به کار رفته در پژوهش از روایی و پایایی لازم برخوردار بوده است.   نتایج تحقیق م بین این واقعیت است که تعاونیها در دستیابی به اهداف مورد نظر در اساسنامه سازمان تعاون روستایی و برآوردن انتظارات و توقعات اعضا، در مجموع ناموفق عمل کرده‌اند. نتایج آزمون تحلیل مسیر نشان داد که به ترتیب عملکرد اتحادیه تعاونیها، مهارتهای فنی مدیران، سابقه عضویت در شرکت تعاونی، میزان مشارکت در امور تعاونی، میزان انتفاع اعضا از تعاونی، کیفیت ‌آموزشهای ارئه شده، شناخت اعضا، تعداد دوره های آموزشی و مهارتهای انسانی مدیران بیشترین تأثیر را در موفقیت تعاونیها دارد. همچنین میزان موفقیت تعاونیها تا حد زیادی با عوامل درون سازمانی در ارتباط است. میزان بهره‌مندی اعضا از آموزش و شناخت اعضا از اصول تعاون در سطح پایین و مشارکت اعضا در امور تعاونی و مهارت فنی و تخصصی هی ئ ت ‌ مدیره در حد متوسط بر ا ورد ‌شد. دستاورد‌های تحقیق همچنین نشان ‌د ا د که بین متغیر‌های پیشگفته و موفقیت شرکتهای تعاونی رابطه مستقیم و معنیداری وجود دارد.       

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Study of effective factors in success of poultry-farm cooperatives in Tehran province

چکیده [English]

The general goal of this research was to study the effective factors in the success of the poultry-farm cooperatives in Tehran province. Based on multi-stage cluster sampling and Chocran formulas, 7 cooperatives and 121 members were selected from 18 cooperatives with 1410 members. After completion of questionnaires, the AHP method was employed for scaling. Statistical tests (factor analysis and alpha coefficient) showed that this research has a high construction validity and reliability. The research results showed that cooperative functions toward fulfillment of members' demands were weak. Results of the path model showed that effective factors in the success of cooperatives (from highest to the lowest) are: knowledge of cooperative principles by the members, performance of cooperatives union, the rate of benefit members obtain from cooperatives, the rate of participation in cooperative affairs, extra-organizational factors, the rate of member sharing instruction and managers' skills. Also, the success of cooperatives much relies on inter-organizational factors. The amount of members' share from education, participation in cooperative's affairs, the managers' specialty and skills, and knowledge of cooperatives' principles are very weak. Research results indicated that there is a direct and statistically significant correlation between these independent variables and the success of cooperatives in Tehran province.