مدلهای برنامه‌ریزی چند منطقه‌ای و کاربرد آن در کشاورزی مطالعه موردی استان فارس

نویسندگان

چکیده

       توسعه یا تحدید کشت محصولات کشاورزی در مناطق مختلف باید با توجه به محدودیت منابع و زمینهای حاصلخیز کشاورزی صورت گیرد و این مسئله لزوم طراحی یک مدل چند منطقه‌ای الگوی کشت محصولات زراعی را آشکار می کند؛ مدلی که در عین فراگیری و یک پارچه بودن، از نظر منطقه ای تفکیک شده باشد و توانایی تمایز بین منابع مشترک و غیر مشترک را دارا باشد. تفکیک مدل از نظر منطقه‌ای باعث افزایش دقت مدلسازی برای هر منطقه می شود و در کنار هم قرار دادن این مناطق در یک مدل فراگیر موجد نگرش فرا منطقه‌ای می گردد.   نتایج این تحقیق چنین نشان می‌دهد که استفاده از مدل چندمنطقه‌ای، سود را نسبت به وضع موجود 03/2 درصد می افزاید و همچنین زمینهای بدون کشت را 3 درصد نسبت به مجموع مدلهای شهرستانی کاهش می‌دهد. به اشتراک گذاشتن منابع باعث می‌شود محصول سودآورتری مانند گندم دیم جایگزین جو دیم در مدل شهرستانی شود.   این موضوع نشان می دهد که به اشتراک گذاشتن منابع کمیاب در صورت امکان می تواند در افزایش سود‌آوری کل منطقه مفید باشد، مضافاً اینکه در شرایط موجود اجرای این پیشنهاد با تخصیص بهینه سم و کود و نیز افزایش کارایی نظام بانکی امکانپذیر است.              

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Multiregional models and their application in agriculture A case study of Fars province

چکیده [English]

 Cropping pattern in different regions should be determined with regard to resources limitation and the availability of fertile land. This can be carried out by developing a multiregional cropping pattern model. As a comprehensive and integrated model, this system can be regionally separated and may allow for distinguishing the shared and unshared resources. The regional separation of the model increases the precision of the model for every region; and placing these regions in one comprehensive model makes it possible to provide a trans-regional outlook. The results revealed that the application of the multiregional model enhanced the profit by 2.03%, as compared with the present situation. It also reduced unfarmed land area by 3% compared to the sum of three individual models. Sharing the resources caused a more profitable product such as dry-farmed wheat to replace dry- farmed barley in the provincial model. This indicated that sharing rare resources could be useful for increasing profitability. Moreover, the implementation of the proposal in present situation was feasible through the optimal allocation of pesticides and fertilizers and increasing the efficiency of the banking system.