بررسی نگرش کشاورزان به طرح یکپارچه سازی اراضی در شالیزارهای مازندران مطالعه موردی روستای گلیرد شهرستان جویبار

نویسندگان

چکیده

    مالکیتهای کوچک ، قطعات نامنظم و ناهموار و نبود جاده ‌ های مواصلاتی و کانالهای آبیاری و زهکشی مناسب مشکلات عمده ‌ ای را برسرراه تولید برنج در استان مازندران قرار داده است . به منظور افزایش بازده تولید برنج، مکانیزه کردن کشت، امکان کشت دوم، بهبود حفاظت خاک و مدیریت مزرعه، ارتقا ی وضعیت اقتصادی و اجتماعی جامعه کشاورزی و نهایت اً افزایش بهره ‌ وری، از سال 1370 طرح یکپارچه سازی و تجهیز و نوسازی اراضی در شالیزارهای سنتی مازندران ب ه طور جدی آغاز شده است. این طرح تا پایان سال 1383 در مساحتی حدود 31000 هکتار از اراضی سنتی شالیزارهای استان به اجرا درآمده است . البته باید گفت اجرای این قبیل طرحها با موانع ی همچون مشکلات فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی، نوع مالکیت ، فرم استقرار اراض ی پس از اجرای طرح ، مشارکت کشاورزان ، مشکل ا ت فنی و اجرایی و مشکلات ساختار قانونی و غیره مواجه بوده است . دراین تحقیق سعی شده است ت أ ثیرگذاری این عوامل برطرح یکپارچه سازی اراضی بررسی شو د. ب دین منظور روستای گلیرد واقع در شهرستان جویباربا دارا بودن حدود 500 هکتار اراضی زیر کشت برنج ، که طرح یکپارچه سازی اراضی در 265 هکتار آن در سال 82 به اجرا درآمده است، به عنوان منطقه تحقیق انتخاب شد. روش کار ب ه صورت پیمایشی ( میدانی) بوده و برای جمع ‌ آوری اطلاعات ، ب ه طور تصادفی ب ا 50 بهره ‌ بردارمصاحبه و اقدام به تکمیل پرسشنامه گردید. اطلاعات و داده ‌ های ب ه دست آمده با استفاده از تکنیک AHP [1] ( روش تجزیه و تحلیل چندمعیاره ) بررسی شد و سپس اولویت ‌ بندی میان عوامل محدودکننده صورت گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که مشکل فرهنگی - اجتماعی درجامعه کشاورزی ، اصلی ترین عامل محدودکننده اجرای طرح یکپارچه سازی اراضی است . کلید واژه ‌ ها: یکپارچه سازی، AHP ، شالیزار

عنوان مقاله [English]

Survey of farmers' point of view toward land consolidation in rice farms in Mazandaran provinceA case study of Glierd village in Joybar parish

چکیده [English]

Rice production along side with wheat have been noticed as two strategic products for government. Mazandaran province is important in rice production, having 230000 hectare forming approximately half of agricultural areas. In this province 44% of total rice production and 335 of country's rice is produced. Small ownership, irregular and incompliant fragments and lack of access roads, irrigation canals and suitable drainpipe have created main problems in rice production in this province. Since 1991, land consolidation and new equipment are applied in rice land seriously, intending to increase yield of rice production, plant mechanization, double cropping, and improving soil conservation, farm management and increasing productivity, economic improvement in agricultural society. This plan was implemented in 2004 in 31000 hectare of conventional rice land, but this plan was encountered with problems and bottlenecks of which the most important were cultural-social, economical ownerships and seating form of land after consolidation, participation of farmers, executive -technical and infrastructure laws problems. In this paper we try to survey the effects of these factors on consolidation plan in Glierd village with 500 hectare rice areas. Data and information are analyzed using AHP (analytical hierarchy process) method that is multicriteria decision making analyzing. Results show that cultural-social problem is the major problem in agricultural society for development of land consolidation plan in Mazandaran province, therefore it is necessary that state organizations and relative executive offices create suitable bed for improving cultural and social condition for education, extension and awareness of farmers.